28 november, BEDANKT iedereen!!!

by Zwinkels

Om 00.00 uur op gestaan en alles klaar gemaakt voor vertrek. Collega’s opgehaald bij hun hotel en met de gemeenschappelijke taxi ongeveer drie kwartier gereden naar het vliegveld, ook nu weer via diverse checkpoints. Drie uurtjes wachten en om 04.30 vertrek naar Casablanca. Daar zouden we vier uur moeten wachten. Maar die vier uur hadden we hard nodig om het de lokale autoriteiten naar de zin te maken, zal ik maar zeggen. Dit kwam omdat we twee afzonderlijke tickets bij twee verschillende vliegmaatschappijen hadden gekocht. eerst met Air Maroc naar Casablanca en vervolgens met Iberia, via Madrid naar Amsterdam. We mochten niet door immigration heen, omdat we geen nieuwe boardingcard voor Madrid hadden. En om die boardingcard te halen, moesten we nu juist door immigration heen. Toen we na 1,5 uur eindelijk verder konden, bleek onze bagage (uiteraard) niet meer op de band te liggen en toen die na 2 uur overredingskracht en (on)geduld terecht was moesten we weer het vliegveld zien op te komen. Dit is de korte versie. Het leek op de film van Tom Hanks “lost in translation ” Toen naar Madrid en ook daar nog 5 uurtjes wachten en nog drie uurtjes vliegen. Eindelijk in Nederland. We worden opgehaald met de finishvlag en een spandoek en CHAMPAGNE!!

De komende dagen moeten we nog wat formaliteiten in Nederland afhandelen, zoals de kentekenplaten en kentekenbewijzen inleveren bij de RDW ( anders blijft je eeuwig wegenbelasting betalen),en de verzekeringen opzeggen. Ook nog even de tijd nemen om onze rugzakken en koffers leeg te schudden en (vooral) onze hoofden ook. En dan eindelijk eens goed kijken wat we nu eigenlijk allemaal gefotografeerd en gefilmd hebben.

Afstand: We hebben berekend dat we per auto ongeveer 8000 kilometer afgelegd hebben, dus de twee auto’s hebben samen 16.000 kilometer, met een van ons aan het stuur geploeterd over (soms) onbegaanbaar terrein, er waren veel stukken waar we ons doorheen geworsteld hebben. Maar….niet 1 kapotte band gehad. 

De Daltons: Toen we ongeveer een week onderweg waren, kreeg ik een sms waarin iemand me vroeg hoe het met de Daltons ging. Ik vroeg: Daltons? Ja dat zijn toch ook vier broers, doet me een beetje aan jullie denken was het antwoord…. Niet echt een compliment. Als hij het nou over de vier musketiers had gehad, of zo, maar dat klopt dan weer niet want dat zijn er maar drie. Twee dagen daarna waaide er tijdens de reparatie van de Isuzu een grote lege snoepzak, A4 formaat, tegen onze auto met daarop de afbeelding van de Daltons. We keken elkaar aan…..Oke dat is dan zeker een “teken van boven”.  Zo gaat dat met bijnamen die verzin je zelf niet dat doen anderen voor je. Maar wie is dan Averell ? en wie is Joe?

img_6495

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

Tot Slot: We willen jullie allemaal ontzettend bedanken voor jullie steun, support en donaties, maar ook de aandacht, reacties, comments op de site en per sms op onze verhalen. Dat maakte dat we ook soms laat in de nacht toch nog een even, in het donker met een zaklamp erbij , een verslagje maakten.

Door het slechte (of geen) internet zijn veel foto’s niet bij de stukjes gekomen. Dat maken we komende week in orde, dus kijk volgende week nog maar eens.

Dan weten we ook precies het eindbedrag wat de donaties in combinatie met de auto’s opgeleverd hebben en waar we de Stichting Hand to Hand blij mee gaan maken. Iedere cent is daar zo hard nodig!!

Een bijzondere dank aan de familie Rensen uit Naarden die ons de geweldige Isuzu Trooper geschonken heeft. Dat heeft onze inzet een enorme extra impuls gegeven. Hij was de held van de tocht en maakte het ons keer op keer mogelijk om menigeen uit een benarde positie te bevrijden. Hij leverde op de veiling het op een na hoogste bedrag op. Onze mede challengerijders zeiden later, die ISUZU was veruit de beste auto………!!!!! 

Groeten Kees, Ton, John en Frans.


About the Author


Zwinkels


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *